Brief 2 - resonantie

Soms komt er iets op ons pad waarvan ons hoofd zegt:

"Dat kan toch niet voor mij bedoeld zijn?"

Sommige dingen vinden ons, nog voor we begrijpen waarom...

En toch...

ergens dieper in ons is er een stille herkenning.

Een gevoel dat moeilijk uit te leggen is.

Dat gebeurde bij mij toen de boeken van Dolores Cannon op mijn pad kwamen.

Als iemand mij een week eerder had verteld dat ik ooit hypnosesessies zou begeleiden, had ik die persoon waarschijnlijk vreemd aangekeken.

Het lag zo ver buiten mijn leefwereld. Zo ver buiten het beeld dat ik toen van mezelf had.

En toch gebeurde er iets toen ik die boeken van haar las. Ik hoefde niet alles te begrijpen. Ik had niet alle antwoorden, maar ergens in mij klonk een zacht maar helder: "Hier zit iets."

Het was geen beslissing die alleen uit mijn hoofd kwam. Het was een gevoel van herkenning.

Een soort thuiskomen bij iets wat ik nog niet kende. Dat was het begin van een weg die ik nooit had kunnen voorspellen. Het leidde mij naar een opleiding die op dat moment heel ver buiten mijn vertrouwde wereld lag en later ook naar het starten en verder uitbouwen van mijn eigen praktijk. Want wanneer iets diep vanbinnen begint te veranderen, vraagt het om eerlijk te kijken naar wat niet langer klopt.

Mijn weg leidde er uiteindelijk toe dat ik mijn ontslag gaf bij VDAB, een overheidsinstelling die mij zekerheid bood. Een keuze die niet vanzelfsprekend was, want zekerheid loslaten vraagt moed, ook al voelde ik al langere tijd dat de bedrijfscultuur niet echt aansloot bij mijn levensvisie en bij de richting waarin ik zelf aan het groeien was.

Het was geen beslissing vanuit afwijzing, het was een keuze vanuit luisteren.

Luisteren naar dat stille weten dat zei: "Er is iets anders voor jou."

Als ik vandaag terugkijk, zie ik dat resonantie niet betekent dat je altijd meteen weet waar je uitkomt.

Het betekent niet dat de hele weg zichtbaar wordt.

Het is eerder een eerste lichtje.

Een uitnodiging om één stap te zetten.

En daarna de volgende.

Soms vinden de belangrijkste veranderingen in ons leven ons niet omdat we ernaar gezocht hebben, maar omdat iets in ons klaar was om het te herkennen.

Misschien ken jij dat ook.

Een boek. Een ontmoeting. Een zin. Een idee dat blijft terugkomen.

Iets dat je raakt, nog vóór je begrijpt waarom.

Misschien is dat resonantie.

Niet iemand anders die jou vertelt welke weg je moet volgen, maar dat stille moment waarop je opnieuw contact maakt met je eigen innerlijke kompas.

Want uiteindelijk kan niemand anders voelen wat werkelijk klopt voor jou.

Anderen kunnen je inspireren. Ze kunnen deuren openen. Ze kunnen nieuwe mogelijkheden tonen.

Maar het luisteren...

dat blijft altijd jouw eigen reis.

🌿

Wanneer voelde jij voor het laatst dat iets resoneerde, nog vóór je begreep waarom?

Liefs,

Leen 💕