top of page

Het zenuwstelsel: de stille sleutel naar vreugde

  • leendeschoesitter
  • 3 dagen geleden
  • 1 minuten om te lezen

Wat als ik je vertel dat je niet “te gevoelig” bent,niet “te emotioneel”, niet “te traag” of “te veel”?

Misschien is het gewoon je zenuwstelsel dat al veel te lang in overleving staat.


Ons zenuwstelsel is als een innerlijk kompas. Wanneer het zich veilig voelt, kunnen we voelen, verbinden, genieten, creëren. Dan stroomt het leven vanzelf wat lichter.

Maar wanneer het voortdurend alert is, door stress, oude ervaringen, verwachtingen, leeft ons lichaam alsof er altijd gevaar is. Zelfs wanneer alles ogenschijnlijk oké is.

En dan gebeurt dit: we raken sneller uitgeput,verliezen contact met ons lichaam,vreugde voelt ver weg,rust lijkt iets dat we moeten verdienen.

Terwijl rust geen luxe is. Het is een voorwaarde om meer jezelf te worden.


Voor mij is werken met het zenuwstelsel geen extraatje,maar de basis.

Pas wanneer het lichaam zich veilig voelt,kan de ziel weer spreken.

Pas dan kunnen we écht onszelf voelen.

Pas dan wordt levensvreugde weer iets natuurlijks, in plaats van iets waar we naar zoeken.



Misschien is dit wel het belangrijkste werk dat we vandaag te doen hebben.

Niet harder ons best doen. Maar zachter landen in ons lichaam.

En van daaruit…het leven opnieuw ontmoeten 🌿

Liefs, Leen 💕

 
 
 

Opmerkingen


bottom of page